خنده بر من نشاید ٬ چون سوز دلت بر اعماق قلبم پرپر می کند

               تنها چهره خاک آلود تو نیست  که شادی را از وجودم  بر بسته

                                بلکه اضطرابی عظیم را در چشمانت مشاهده می کنم.

                                           کاشکی قلبم از سنگ بود٬ ای هموطن مظلوم من.